In ons vorige artikel over de risicovrije rente legden we uit dat slechts drie soorten activa echt als risicovrij kunnen worden beschouwd:
-
Het deel van de bankdeposito's van particulieren en bedrijven dat door de overheid wordt gegarandeerd (in Frankrijk: tot €100.000 per persoon, per instelling).
-
Deposito's aangehouden bij de centrale bank.
-
Kortlopende schuld uitgegeven door de meest stabiele overheden (bekend als “schatkistpapier”).
Dit artikel behandelt een belangrijke vraag: hoe wordt de risicovrije rente bepaald?
De cruciale rol van centrale banken
Tegenwoordig zijn centrale banken – met name de Federal Reserve (Fed) in de VS en de Europese Centrale Bank (ECB) in Europa – de uiteindelijke bepalers van risicovrije rentes.
Markten proberen renteverhogingen of -verlagingen soms te anticiperen, en een groot deel van het werk van een centrale bankier bestaat uit het managen van deze verwachtingen. De daadwerkelijke invloed van markten op risicovrije rentes is echter minimaal tot onbestaand; het zijn de centrale banken die de uiteindelijke beslissing nemen.
Hoe werkt dit?
Als onderdeel van hun publieke mandaat om inflatie en deflatie te bestrijden, zijn centrale banken belast met het vaststellen van kortlopende “beleidsrentes.” Deze rentes bepalen de voorwaarden waartegen ze geld uitlenen aan commerciële banken en rente betalen op overnight deposito's.
Het niveau van deze beleidsrentes heeft directe invloed op:
-
De leenvoorwaarden voor bedrijven en particulieren.
-
De rentetarieven op hun deposito's.
In tijden van inflatoire druk verhogen centrale banken de beleidsrentes om lenen duurder te maken en zo de economische activiteit af te remmen. Omgekeerd verlagen ze de rentes tijdens deflatoire periodes om lenen te stimuleren en de economie aan te jagen.

Schematisch overzicht van de financiering van economische activiteit. Bron: Spiko
Centrale banken betalen rente op bankdeposito's
In de praktijk heeft elke commerciële bank een rekening bij de centrale bank. Al het geld dat ze daar aanhouden – de zogenaamde “reserves” – levert rente op tegen de geldende beleidsrente.
Sinds de inflatie medio 2021 begon te stijgen, zijn deze rentes fors verhoogd (met name in 2022-2023), tot 4% in euro's bij de ECB en 5,4% in dollars bij de Fed.

Rentetarieven op bankreserves vastgesteld door de Fed en de ECB sinds 2008. Bron: Spiko, op basis van gegevens van de Fed en de ECB
Toegang tot de centrale bank is een privilege dat voorbehouden is aan commerciële banken, wat betekent dat bedrijven en particulieren afhankelijk zijn van de discretie van banken als het gaat om het ontvangen van rente op hun eigen deposito's.
In Frankrijk, net als in de meeste landen, is het momenteel gangbare marktpraktijk dat betaalrekeningen geen rente opleveren. Banken maken vandaag de dag aanzienlijke winsten, zonder enig risico, simpelweg door liquiditeit bij de centrale bank te parkeren.
Toegang tot risicovrije rentes
Gelukkig is er voor bedrijven en particulieren een uitweg – door rechtstreeks geld te beleggen in schatkistpapier. Papier uitgegeven door de meest stabiele overheden biedt een risicoprofiel en rendement vergelijkbaar met deposito's bij de centrale bank.
In onze volgende artikelen gaan we dieper in op deze financiële instrumenten, die vandaag de dag de beste manier bieden om toegang tot risicovrije rentes te democratiseren (een missie die ons bij Spiko na aan het hart ligt!).
Bij Spiko bieden we eenvoudige toegang tot risicovrije rentes in euro's en dollars via gereguleerde financiële producten die “geldmarktfondsen” worden genoemd.
De geldmarktfondsen van Spiko houden schatkistpapier aan dat is uitgegeven door de meest stabiele overheden in de eurozone en de Amerikaanse federale overheid. Ze bieden dagelijks rendement op uw geld, met permanente toegang tot uw geld – zonder opzegtermijnen, boetes of opnamekosten.




